Eliza Orzeszkowa - biografia
(ur. 6 czerwca 1841 w Milkowszczyźnie, zm. 18 maja 1910 w Grodnie) - polska pisarka nurtu pozytywizmu. Urodziła się w zamożnej ziemiańskiej rodzinie pieczętującej się herbem Korwin, była młodszą córką adwokata Benedykta Pawłowskiego i Franciszki z Kamieńskich, jego drugiej żony. W domu rodzinnym ojciec, o zainteresowaniach intelektualnych i wysokiej kulturze, zgromadził cenną galerię obrazów i bibliotekę liczącą kilka tysięcy tomów. Kształciła się na pensji sakramentek w Warszawie (1852-1857), gdzie poznała Marię Konopnicką.
6 czerwca 1841 roku w Milkowszczyźnie (na Grodzieńszczyźnie) urodziła się Eliza Pawłowska - córka Franciszki i Benedykta, zamożnych ziemian z herbu Korwin. Matka nazywała ją Lisą, zaś Babcia - Ziunią. Do jedenastego roku życia mieszkała w parterowym domu przy ulicy Brygidzkiej W Grodnie. W dzieciństwie najukochańszymi osobami były dla niej opiekunka Michalina Kobylińska babcia Kamieńska i starsza o trzy lata siostra Klementyna. Eliza bardzo szybko zaczęła przejawiać talent artystyczny. Pisała opowiadania i dużo czytała. W 1852 roku jedenastoletnia Eliza, w towarzystwie babci, pojechała do Warszawy na pensję sióstr sakramentek.
poprzednia 1 | 2 | 3 | 4 | 5 następnaźródło Wikipedia