Eliza Orzeszkowa - biografia
W roku 1894 Eliza Orzeszkowa wyszła za mąż za wspomnianego wyżej wieloletniego przyjaciela Stanisława Nahorskiego. Wiele czasu poświęcała Orzeszkowa na akcje filantropijne i społeczne, a także na korespondencję z wieloma wybitnymi osobistościami ówczesnego życia społecznego i literackiego takimi jak Leopold MÄ‚Ĺ yet czy Zygmunt Miłkowski. Współpracowała z tygodnikiem Bluszcz. Dziewiętnastego listopada 1896 roku, podczas hucznie obchodzonych imienin pani Nahorskiej, mecenas dostał paraliżu serca i zmarł. Był to dla niej ogromny cios. Pogrążyła się w żałobie.
W 1904 roku pośród kandydatów do Literackiej Nagrody Nobla pojawiło się nazwisko Elizy Orzeszkowej (w wewnętrznych dokumentach występujące często jako Elise Orzeszko). Jej kandydaturę zgłosił Aleksander BrÄ‚Ĺşckner, ówczesny profesor uniwersytetu berlińskiego. Kandydatura uzyskała natychmiastowe poparcie Alfreda Jensena, który w opracowaniu na temat twórczości artystki stawiał ją nawet pod niektórymi względami wyżej od Henryka Sienkiewicza. Wkrótce wszyscy członkowie Komitetu Noblowskiego po przeczytaniu dostarczonych książek i nowel Orzeszkowej zgodnie wyrazili opinię, iż wyróżnienie należy się jej w równym stopniu, co Sienkiewiczowi. W jednym z dokumentów można nawet przeczytać: "O ile w tekstach Sienkiewicza bije szlachetne polskie serce, to w twórczości Elizy Orzeszkowej bije serce człowieka".
poprzednia | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 następnaźródło Wikipedia