Zofia Nałkowska - biografia

(ur. 10,XI.1884, zm. 17.XII.1954 w Warszawie). Starannie wykształcona w domu. Ukończyła pensję pani Hoene z wyróżnieniem w 1901 roku. Studiów nie podjęła, ale brała udział w tajnych wykładach Uniwersytetu Latającego. Zadebiutowała wierzem "Pamiętam" w 1898 roku. Wydrukowała pierwsze opowiadanie w 1903 roku, a powieść w 1904. Wtedy też poślubiła poetę i pedagoga Ludwika Rygiera, z którym zamieszkała w Kielcach. Powróciła do Warszawy po rozstaniu z mężem i została w niej do 1922 roku. Drugiego męża, Jana Gorzechowskiego, dowódcę żandarmerii legionów i działacza PPS, poznała w 1916 roku. Wyszła za niego w roku 1922, a rozwiedli się siedem lat później. Brała aktywny udział w życiu społecznym i kulturalnym. Chciała założenia Zawodowego Związku Literatów Polskich, żądała równouprawnienia kobiet, brała udział w pracach Pen Clubu. Została jedyną kobietą w Polskiej Akademii Literatury w 1933 roku. Podróżowała często po Europie. Podczas 20-lecia międzywojennego związana była z "Przedmieściem" - literackim ugrupowaniem głoszącym poglądy lewicowo-socjalistyczne i eksponującym problemy społeczno-polityczne w swoich utworach.

Podczas okupacji prowadziła sklep tytoniowy w Warszawie i brała udział w konspiracyjnym życiu kulturalnym. Po wojnie wyjechała do Krakowa, gdzie zaczęła pracować w Głównej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich w Polsce. Należała do Krajowej Rady Narodowej, była posłem na sejm, pracowała również w tygodniku "Kuźnica", Towarzystwie Przyjaźni Polsko-Francuskiej oraz w Komisji Kultury i Sztuki w Warszawie. Została wybrana do Sejmu Ustawodawczego w 1947 roku, a pięć lat później do Sejmu PRL. Była wielokrotnie nagradzana, m.in. nagrodą państwową (w latach 1936 i 1953), nagrodą literacką miasta Łodzi (1929), Złotym Wawrzynem PAL (1936). Propagowała młodych artystów w prowadzonym przez nią klubie literackim. Po śmierci pochowaną ją w Warszawie na cmentarzu Powązkowskim.

poprzednia 1 | 2 następna

źródło Wikipedia