Ferdydurke - streszczenie
Akcja rozpoczyna się wczesnym rankiem we wtorek. Główny bohater budzi się po koszmarze - śniło mu się, że pokrojone części jego ciała wyśmiewały siebie nawzajem. Część z nich należała do niego, kiedy miał 15 lat, a część teraz - gdy jest 30-letnim mężczyzną. Sen ten symbolizuje rozdarte uczucia bohatera, który jednocześnie czuje się dojrzały i niedojrzały. Józio zaczyna zastanawiać się nad przeszłością: nad książką ("Pamiętnik z okresu dojrzewania"), która została oceniona przez krytykę jako niedojrzała, oraz nad radami swoich ciotek, które chcą, aby określił swoją rolę w dorosłym społeczeństwie. Postanawia dojrzeć. Gdy w pokoju pojawia się jego sobowtór, Józef przegania go. Wtedy przychodzi profesor Pimko i postanawia, że Józef musi wrócić do szkoły, do szóstej klasy. Pimko przejmuje kontrolę nad Józiem. Gdy przychodzą do szkoły trwa przerwa między lekcjami, a matki dzieci obserwują zabawy swoich pociech. Zadaniem szkoły jest "upupianie" młodzieży, czyli wpajanie dobrych obyczajów, oraz utrzymanie ich w stanie "niewinności".
Dzieci używają archaizmów w mowie codziennej i buntują się, przeklinając. Jest to jednak oznaka naiwności. Tylko jeden uczeń - Syfon Pylaszczkiewicz - nie widzi nic złego w niewinności. Miejsce ma bójka, którą Syfon przegrywa. W związku z tym na następnej przerwie ma wziąć udział w przymusowym "uświadamianiu". Na lekcji języka polskiego nauczyciel stara się wpoić podopiecznym nieistotne slogany i hasła. Józio zrozumiał, że ze szkoły nie ma ucieczki i że wpadł w formę ucznia. Na przerwie Miętus i inni uczniowie planują już "gwałt" na Syfonie. Na lekcji łaciny nikt nie potrafi zrozumieć kultury starożytnej i jej znaczenia. Jednak gdy to tablicy wywołany zostaje Syfon, nie ma on problemu z wyrecytowaniem tłumaczenia. Na przerwie dochodzi do pojedynku na miny między Miętusem i Syfonem. Gdy Syfon niespodziewanie zaczyna wygrywać, Miętus rzuca się na niego i uświadamia siłą.Następnie mamy dygresję autora, który zastanawia się nad zadaniami artystów, którymi jest poddawanie w wątpliwość poglądów czytelnika i własnych, oraz ciągłe przezwyciężanie formy.
poprzednia 1 | 2 | 3 następna