Pan Tadeusz - streszczenie
Tymczasem w karczmie Ksiądz Robak rozmawia ze szlachtą i przygotowuje grunt pod powstanie. W lesie dochodzi do napadu wielkiej bestii na Tadeusza i Hrabiego. Mogliby zginąć gdyby nie celny strzał Jacka Soplicy w obronie zagrożonych. Jednak to Rejent i Asesor przypisują sobie chwałę do zastrzelenia niedźwiedzia. Spór rozstrzyga Gerwazy. Informuje zainteresowanych, kto w rzeczywistości przyczynił się do zabicia zwierzęcia i uratowania życia mężczyzn. Sygnał Wojskiego na rogu to oznaka, pomyślnie zakończonych łowów. Podczas drogi powrotnej bohater opowiada historię konfliktu Domejki z Dowejką. Wracających z polowania mężczyzn oczekuje Telimena.
Szczerze zainteresowana swoją przyszłością i nieodpartą chęcią zamążpójścia pragnie zmienić plany Jacka, co do przyszłości Tadeusza. Obmyśla plan, w którym to ona ma poślubić Tadeusza, a Zosia miałaby wyjść za Hrabiego. Gdy Tadeusz dostrzegł kobiety uświadomił sobie o swojej pomyłce. Kobieta, którą dostrzegł po raz pierwszy w ogrodzie to nie Telimena, a piękna, młoda, niewinna Zosia. Między kobietą, a bohaterem dochodzi do konfliktu, który zostaje zażegnany podczas przypadkowego spotkania w lesie. Nastała pora kolacji, która odbyła się w zamku. Ponownie dochodzi do konfliktu. Teraz przyczyną jest klucznik Horeszki, który podczas kolacji nakręca zegary. Do konfliktu dołącza też Hrabia, który oznajmia Sędziemu, że nie odda w jego ręce majątku Horeszków. Propozycja Gerwazego o zorganizowanie najazdu na Soplicowo kończy rozmowę.