Zbrodnia i kara - streszczenie
Zwraca to uwagę Porfirego Pietrowicza, który jest sędzią śledczym zajmującym się tą sprawą. Porfiry, znawca ludzkiej psychiki, po obserwacjach Rodiona dochodzi do wniosku, że to on jest mordercą. Ponieważ jednak nie ma w ogóle dowodów na poparcie swoich przekonań, czeka na właściwy moment. Większą część powieści zajmuje opis życia Raskolnikowa po dokonaniu zbrodni. Widzimy różne stany w jakich znajduje się morderca‌poczucie osaczenia, brak spokoju i narastający lęk, stany niemal chorobowe. Rodion ma wiele przemyśleń, a te ciągłe analizy doprowadzają go do załamania. Czuje wewnętrzną pustkę, aż w końcu ma potrzebę oczyszczenia. Jest świadkiem tragicznej śmierci Marmieładowa.
Wpada on po pijanemu pod pędzący wóz. Bohater poznaje jego córkę, Sonię, która robi na nim wielkie wrażenie. Wkrótce Raskolnikow wraz z Razumichinem, swoim przyjacielem, udają się do mieszkania Porfirego Pietrowicza. śledczy zachowuje się tak, jakby wiedział, że to Rodion jest mordercą. Odbywa się rozmowa o artykule Raskolnikowa o stanie psychologicznym przestępcy w czasie całego przebiegu zbrodni. Razumichin jest tym artykułem przerażony. Porfiry natomiast zadaje podchwytliwe pytania, osacza Rodiona z wszystkich stron, blefuje i namawia go bezskutecznie do przyznania się do winy. Udaje się to jednak z czasem Soni, z którą bohater odbywa dramatyczną rozmowę.
poprzednia | 1 | 2 | 3 następna